NIET DUS!!!Gisteren is hier heel vlakbij een ernstig ongeluk gebeurd.
Misschien dat jullie het gehoord hebben, maar er was dus een auto tussen twee vrachtwagens geplet, niets meer van over.
Moeder en 3 kinderen hebben het niet overleefd, 1 kind ligt nog in het ziekenhuis.
Het was hier dus vlakbij. We hebben de helikopters weg zien vliegen en alle sirenes langs horen komen.
Op dat moment besef je natuurlijk nog niet wat de omvang van dit alles is en zie je alleen de file die bij ons over de dijk langs komt...
Gelukkig ook dat er nog een bos en wat weilanden tussen zit, ook omdat ik anders die ramptoeristen te lijf was gegaan, denk ik...brrrr...
Maar, een moeder met 4 kinderen, waarvan 3 van andere gezinnen.
Uit Amsterdam op weg naar de Efteling om opnames te maken voor een kinderprogramma. Ze waren er bijna en misschien hebben ze nog gezongen:"We zijn er bijna..."
1 Botsing, een aantal gezinnen kapot....
1 Seconde niet opletten, met de dood tot gevolg...
Je wordt zo weer met de neus op de feiten gedrukt, want hoe vaak wordt je inderdaad niet afgeleid???
Even iets drinken, even mijn lippen bijstiften, even iets uit de tas pakken, of zelfs even een sms-je sturen...ja ,zelfs daar maak ik me ook weleens schuldig aan.
Oké, er gebeurt heel veel ellende op de wereld, er sterven heel veel mensen per dag door andermans schuld.
Natuurrampen alom, en we maken hier netjes wat geld naar over.
Ook de maand van Pink Ribbon is heeeeel belangrijk en ik zal ook daar mijn steentje aan bijdragen (want borstkanker kwam al akelig dichtbij mijn bedje...)
Maar gisteren toen ik s'avonds met mijn voltallig gezinnetje lekker zat te kneuteren op de bank, begon ik toch even te bibberen bij de gedachte aan wat er zo dicht bij ons bedje is voorgevallen.
Daarom wil ik even stilstaan bij deze moeder, kinderen en achtergebleven familieleden...
1 Seconde, het zal je maar gebeuren!!!!
Tsjonge ik heb het ook met verbijstering zitten lezen.. vreselijk!
BeantwoordenVerwijderenDe plaatsnaam trok gelijk mijn aandacht, mijn familie van moeders kant (en mijn moeder dus ook) komt daar namelijk ook vandaan!
En als het dan zo kortbij gebeurt kan ik me voorstellen dat je daar helemaal bibbers van hebt. En voel je je extra rijk en gelukkig met iedereen nog om je heen.
We zijn in gedachten bij de getroffen families.
lieve groet, Erna
Een blog met een koude rilling ...
BeantwoordenVerwijderenNog één afslag ofzo en ze waren er, waarschijnlijk hebben ze de Efteling-borden al gezien, maar werden ge-sandwicht tussen 2 vrachtwagens door die ene seconde onoplettendheid / te laat remmen.
Jarenlang sjouwde ik de mama-taxi vol kids en hadden we het er onderling wel eens over en knikten alle ouders braaf dat we vooral goed op moesten letten. Dat zal die moeder met haar auto vol zeven- en achtjarigen ongetwijfeld ook gedaan hebben ... en dan toch die fatale afloop. Wat ontzettend verdrietig!
En wat ontzettend dicht bij jou blijkbaar; ook wij (een stukje verderop maar toch ook alles potdicht vanwege de files) waren er gister stil van. Brrr .... altijd weer die ene seconde!
Lieve groet,
Colinda
Ik ben er echt ziek van weet je dat? Het idee dat dus maar weer eens blijkt dat het binnen 1 seconde over kan zijn zonder dat het jouw schuld is..... Het is té erg. Ik heb gisteren en ook nu nog, steeds moeten denken aan al die gezinnen die nu hun kind, zusje en vriendinnetje moeten missen. Ik las dat de doden ín de auto zijn afgevoerd omdat de hulpdiensten ze er niet uitkregen....wat een trauma voor de hulpdiensten...wát een verdriet...
BeantwoordenVerwijderenHoi Margot, koude rillingen krijg je van dit soort akelige gebeurtenissen. Het is vandaag net een jaar geleden dat mijn buurman, vader van acht kinderen dodelijk verongelukte. En hoeveel medeleven je ook toont, die familie moet er toch zelf maar mee verder.
BeantwoordenVerwijderenGek genoeg heeft zoiets dan toch een positief kantje voor jezelf want in één klap ga je dan toch maar even waarderen wat je hebt en je zegeningen tellen.
Dikke knuffel van Sonja
Ik hoorde het gisteren op de radio, Kippenvel.... Je zult het maar thuis krijgen. Vanmorgen reed ik richting Oosterhout met mijn zus en toen hadden wij het er nog over, en zie je al die akelige grote jongens langs en achter je. Een dag die begint met veel lol voor kids en die dan zo moet eindigen. Er zijn geen woorden voor.
BeantwoordenVerwijderenlieve groet Lia
Hoi,hoi,wij hebben zoiets van dichtbij meegemaakt een vriend van mijn broer zijn vrouw met drie kindertjes werden geschept door een dronken tegenligger alle vier overleden.
BeantwoordenVerwijderenWat een intens verdriet voor de nabestaanden.
xxx
Hoi Margot,
BeantwoordenVerwijderenOok ik heb de helikopter over zien vliegen (het is/was ook vlak bij ons huis). Het is niet te bevatten wat er in een paar seconde kan gebeuren... Mijn moeder belde ons op en zei, o gelukkig ben je thuis:)) Ze had zich erg ongerust gemaakt want tja, je ziet dat het iedereen kan overkomen...
Gr. Susan.
ik ben ZO blij dat ik je weer lees want ik moest dus meteen aan je denken!! Maar wat een DRAMA he....zomaar ineens is alles over....brrrrrrrrrrrrr
BeantwoordenVerwijderenLiefs,Lynda
oo sjoot.......zit dus nu bij mn ma achter de pc...stom...maria....ikke dus :D
BeantwoordenVerwijderenKippenvel....................drama....................pijn........intens verdriet........het hoort allemaal bij het leven....waarom???......liefs liefs Ria......
BeantwoordenVerwijderenAfschuwelijk...de rillingen lopen mij over het lijf! Twaalf jaar geleden heb ik een soortgelijk ongeval gehad (ik remde op een snelweg en een vrachtauto achter mij had het niet in de gaten...), dus ik had de tranen dik in de ogen staan toen ik het op teletekst las. Je ervaart het gewoon opnieuw. Van mijn auto was de hele achterkant weggevaagd, maar op een compleet vernield gebit van mijn oudste dochter na zijn we er met blauwe plekken en rugpijn vanaf gekomen. Ik besef vaak dat wij toen veel geluk hebben gehad! Helaas liep het ongeval waar jij het over hebt veel en veel slechter af! Daar zijn geen woorden voor...
BeantwoordenVerwijderenGeniet van elke dag!
Lieve groet, Ingrid
Onbeschrijflijk...
BeantwoordenVerwijderenIk moet er ook steeds weer aan denken. Wat een verschrikkelijk ongeluk. zo heftig, zo erg. Zoveel verdriet weer.
BeantwoordenVerwijderenJe hebt het verkeer gewoon niet zelf in de hand.
Als het dan zo dichtbij is, als je de sirenes hoort en de helicopters ziet, dan kan ik me voorstellen dat het je koud om het hart wordt.
Ik wil elke dag weten in welke regio De Man zit en als ik op de radio hoor dat er een ongeluk in die buurt is, dan bel ik hem altijd.
Dat van dat kneuteren op de bank is zo herkenbaar. Ik ben zo blij als we 's avonds allevier lekker thuis zijn.
Het is vreselijk. Zoveel verdriet. En nog zulke jongen kinderen het moest niet mogen......
BeantwoordenVerwijderenHier word ik heel erg stil van.. Wat een tragedie, wat een verdriet en wat een verlies.. En wat dicht bij jou..
BeantwoordenVerwijderenVreselijk, en het voelt zo onterecht...
BeantwoordenVerwijderenVerschrikkelijk moet dat zijn en goed om even bij stil te staan en je zegeningen te tellen.
BeantwoordenVerwijderenHoi Margot,
BeantwoordenVerwijderenIk vond het juist mooi dat je bij dit vreselijke verdriet stil stond, jij hebt dus echt geen ouden wonden opgehaald. Dat was al gebeurd toen ik het bericht op teletekst las. Dus je sorry was wel erg lief, maar echt niet nodig hoor!
Ik wens je een hele fijne zondag...laten we het er maar weer lekker van nemen en genieten van elke dag!
Veel liefs, Ingrid
Inderdaad heel erg lief Margot dat jij diet berichtje op je blog plaatst! En bij dit vreselijke ongeluk stil staat.
BeantwoordenVerwijderenHier bij ons op de snelweg schijnen twee weken geleden op dezelfde manier 4 toeristen om het leve te zijn gekomen. Afschuwelijk!
Liefs Michaja
Ik las het in de krant, en ook ik voelde mijn keel langzaam dicht knijpen.
BeantwoordenVerwijderenIn de zelfde krant stond het bericht van een jongen die door een dronken bestuurder het kanaal in gereden is. De bestuurder gaf bij de politie wel toe dat hij dacht dat hij ergens tegen aan gereden was. Maar even goed was hij door gereden. Het duikteam heeft het levenloze lichaam van de jongen uit het water gevist. Dit was 2 dorpen hier vandaan.
Onbegrijpelijk, wat een ellende allemaal.
Zoveel gezinnen uit elkaar gerukt.
Liefs Sas
Off topic: wat bedoel je met dat 'ik probeer je te volgen'?
BeantwoordenVerwijderenOngelofelijk dat in één keer je hele leven nooit meer hetzelfde is. Goed dat je er bij stil staat. Je leest het bericht, wordt er stil van! Wat een tragedie.
BeantwoordenVerwijderenVeel liefs en leef bij de dag!
Alma
Wat vreselijk wat er gebeurd is hè, als je dat hoort, lopen de rillingen over je rug...
BeantwoordenVerwijderenGisteren was ik met m'n vriendin in Tongeren en toen hadden we het er nog over. Zij en haar man hebben een bedrijf in de verkeerstechniek en zo was dit dus ook een 'calamiteit' waar haar man voor opgeroepen was. Natuurlijk moet je professioneel blijven, maar zulke tragedies kan niemand zomaar naast zich neerleggen....
VOOR ZULKE DINGEN ZIJN GEEN JUISTE WOORDEN TE VINDEN
...... Carpe Diem ......
je heb echt hele mooie woorden gezegdt , het is echt erg wat er gebeurdt is .
BeantwoordenVerwijderenveel liefs Roos
Hoi,
BeantwoordenVerwijderenJa, echt dichtbij...ik woon in W......k.
En jij denk ik in S.....-......e
Gr. Susan.