Daar zijn we weer!!!

Na 6 weken afwezigheid, ga ik er toch maar eens voor zitten...
Mijn peeceetje doet het weer en ik hoop dat mijn nek weer mee wil werken.
Maar dan, wat moet ik schrijven???
Ik heb jullie allemaal niet meer echt gevolgd, dus ik zal heeeel wat gemist hebben, en als het echt iets is , waarvan jullie denken dat ik dat zeker moet leze...laat het me dan weten.
Maar anders: vanaf nu ben ik er weer....
Natuurlijk hebben jullie alle vakantie verhalen al beschreven, en zag ik in de kantlijn al wat plaatsen langs komen, maar ook ik zal een beetje de vakantie nog voor jullie samenvatten...graag of niet.
5 Weken geleden vertrokken we met de auto naar Italië. 1200 KM. voor de boeg, maar alles goed gepland. In Zwitserland overnachten, en de volgende dag meteen door de Gothart sjeesen en vroeg in de middag aan ons eerste wijntje...NOT dus...2 Dagen in wegwerkzaamheden en vakantieverkeer gezeten (gek hè, in Juli??)
en als meerijder, letterlijk dus, is dit een crime...
Laat in de middag ergens in de Povlakte gearriveerd, en het zag er prachtig uit...en dat was het ook.

Dit zijn GEEN folderfoto's, zo was het echt.
De tegenvallers: weinig andere kinderen, s'morgens tot 10.30 ontbijt (vroeg hè), het restaurant had maar 9 dingen op het menu, en dan ook niet geweldig, en ja hoor...ook hier was het weer niet geweldig. Van de 5 dagen dat we er waren, hbben we maar 2 dagen echt heel mooi weer gehad.
En wat doe je als het regent dat het giet???
Je gaat naar Turijn, laat je eerst tot op je bilspleet natregenen, en bezoekt dan het Egyptisch museum....logisch toch.
Was wel leuk hoor, want zoonlief had net een boek over een mummie gelezen, dus hij vond het spannend en geweldig....
Maar...zaterdag weer in de klo...auto en op naar de bloemenrivièra...waar overigens geen bloem te zien is, alleen maar lelijke oude kasse, maar dat terzijde...
Weer een helse tocht en zaterdag weer laat aangekomen...
Muf appartement, geen gastvrije mensen, een zwembad waar ook een grote slobber/kwijlhond zijn baantjes in trok en geïsoleerd van de wereld...

Maar: "what a view"...
Maar, ook hier weer minder weer en regen en 3 keer op het punt gestaan om naar huis te vertrekken...
Maar lang leve de weerberichten!!! In Nederland was het maar 14 graden en herfst, dus dan is een halve dag regen en een beetje zon met 21 graden toch minder erg.
Zaterdags (gelukkig) weer naar huis en flink mee zitten rijden...stressvol dus...
Nu kun je dus zeggen dat je dat niet moet doen, maar nadat manlief dus een paar jaar geleden in slaap is gevallen achter het stuur, zit je toch op een andere manier in die auto.
En ja, ik heb ook gereden, stukjes, maar mijn man blijft een man, en hij vindt dat hij het beter kan...

En toen was het maandag...yes...
Manlief was weer aan het werk, kids thuis en heel mooi weer...
"Jullie mogen GEEN vriendjes of vriendinnetjes uitnodigen of afspreken, en van mij mogen jullie 3 dagen tv kijken of what ever, mama gaat gestrekt in de tuin, in de zon, zonder telefoon , want nu heeft MAMA VAKANTIE". En zo geschiede....

Dit alles is alweer geschiedenis....en de toekomst??
Manlief zei zelf dat we volgend jaar toch maar weer gaan vliegen, en verder weg gaan..ik heb hem echt niets ingefluisterd???!!!

Zo, het stukje was vrij negatief, maar de foto's zijn prachtig toch???...
Nu ga ik zoonlief weer van school halen, en puberdochter zit met nichtvriendin in een chocolademasker...zij wel...brrr...

Zonnige groetjes,
Margot