Maar ik denk nu echt te weten wat eraan te doen...en ik ben er zelfs al mee bezig...
Want het komt natuurlijk ook van vastzittende/weggestopte stress...
Waarvan????
Zoals jullie misschien wel weten hebben zuslief en ik, 3 jaar geleden onze ouders samen, tegelijkertijd, naar een verzorgingtehuis moeten brengen. Die dag was één van de zwaarste tot nu toe...Verschrikkelijk met een hoofdletter.
Maar ons mam heeft daarna nog één jaar een goede opleving gehad, aldaar, en ondanks haar dementie toch nog een beetje kunnen genieten, op haar manier. Dus we hebben er zeker te weten goed aan gedaan, toen.
Maar dat was toen.
Sindsdien staat het ouderlijk huis nog steeds in de oude staat: Vol met spullen en vele herinneringen.
Het kwam er maar niet van, om het op te gaan ruimen. 50 Jaar verzamelwoede en de geboorteplek van 4 kinderen, inclusief ikzelf.
Ja, we wisten het...hoe langer je ermee wacht, hoe moeilijker het wordt...
Nu heb ik 2 weken geleden maar eens gezocht op internet, naar een ontruimingsbedrijf...die zijn er dus genoeg.
Eentje gevonden die gespecialiseerd is in dit soort gevallen.
Gebeld, en na 2 dagen al een afspraak gemaakt.
Het gaat nu heel snel. Over 2 weken gaan ze ruimen en één week later zijn ze klaar; alles gestript, gecleaned, uitgezocht en zelfs de tuin wordt netjes gemaakt.
Het kost een paar centen, maar dan heb je ook wat....
Er viel hierna al gelijk een grote last van mijn schouders, en ook al komt er een weggestopt verdriet voor terug, en staan mijn schoudertjes weer in de verkeerde omhoogstand, ik weet nu, dat dit "probleem"nu snel opgelost gaat worden, en ik echt met loslaten kan beginnen....wat kijk ik hiernaar uit....
Zuslief en ik, wij samen dus, het "dreamteam", zijn nog door het huis gegaan, en hebben nog het één en ander tussen de "puinhoop"gevonden...
Zo kwamen we onder in een kast een schoenendoos tegen met oude gebedsboekjes, maar ook deze grote klos met zijdegaren, waaraan een stukje breisel zat, met hele oude verroeste pennen... Ik ga dit niet verder afmaken hoor, want dan zit mijn zenuw weer zo in de knoop, net als het breiwerkje zelf.
Verder gaat het hier allemaal prima, maar dit heb ik nu lekker therapeutisch van me af kunnen schrijven, mijn dank hiervoor...
Warme groetjes,
Margot.
PS: bij zuslief kun je iets winnen...ook al denk ik dat ik al de winnaar ben...haha...
Zie link hiernaast, en doe ze de groetjes....
Wat diep zit heeft tijd nodig en dat is alleen maar logisch. Maar op den duur wordt het huisje van je ouders meer een 'hikken tegen', al zal het de komende weken ook niet meevallen. Gelukkig maar dat jullie nog wel mooie en tastbare herinneringen uit het huis hebben kunnen halen.
BeantwoordenVerwijderenSterkte!! Lieve groet, Ingrid
He Meis,wij moesten het huis van mijn ouders na het overleden van mijn moeden vorig jaar binnen een maand leeg halen en wat ben ik blij dat we het meteen moesten doen,was heel moeilijk om na de dag van de crematie eraan te moeten beginnen maar nu ben ik er enorm blij om dat we het toen zo moesten doen,inderdaad je blijft erop een gege en moment tegenaan hikken en uitstellen,ik ben blij dat het weer beter met je gaat en je weer zin hebt om te bloggen en je het van je af hebt kunnen schrijven,.....lieve gr van ons,x.
BeantwoordenVerwijderenVolgens mij word het ook steeds moeilijker om het op te ruimen. Mijn moeder zat gehuurd en nadat het zeker was dat ze niet meer thuis kwam hebben wij meteen het huis opgeruimd. Ook raar hoor opruimen en verdelen terwijl ze nog leefde.
BeantwoordenVerwijderenIk hoop dat je straks de rust gaat krijgen, maar ik weet het eigenlijk wel zeker.
Lieve groetjes Lia
Wij hebben een paar jaar terug onze drie ouders/schoonouders binnen 4 maanden tijd verloren,en dus moesten de huizen alle twee leeg gehaald worden......tegelijk ook nog.....jeeee kapot was ik ervan alles moets bijna weg.
BeantwoordenVerwijderenEn het grote verdriet om het verleis er nog eens bij ook,je lijf is je lijf niet meer zo voelt dat dan hé.
Het ene huis was een huurhuis en het andere is verkocht,weg was alles zowel de ouders als de huizen waar ik zoveel in had meegemaakt,ik was leeg,op, kapot........
Maar toch is het goed om dit door te zetten want dan kun je weer verder al gaat dat zeer moeizaam,maar het is beter voor je zelf en voor je lichaam.
Ik hoop dat alles straks beter voor je zal gaan.
Groetjes
Dicky Marie
Fijn dat deze moeilijke klus jullie uit handen wordt genomen, maar je toch eerst nog een paar dierbare spullen mee naar huis hebt genomen.
BeantwoordenVerwijderenLieve groet, Miranda
Een nieuw jaar, een schone lei X
BeantwoordenVerwijderenJeetje wat heb ik hier een tijd niet gelezen..ik krijg allerlei blogupdates niet meer binnen o, de 1 of andere reden. Wat een moeilijke taak zeg, het opruimen. Goed dat je hulp inschakelt en wat mooi wat je nog hebt gevonden, ik voel de knoop ook hoor, sterkte ook de komende tijd!
BeantwoordenVerwijderenLiefs Roelien
Samen nog even rondlopen tussen al het oude, samen herinneringen ophalen... emotioneel zwaar, maar tegelijk heel mooi! Rouwen is niet makkelijk, afscheid nemen ook niet, niet van mensen en niet van dingen. De boekjes, HUN boekjes mooi als stilleven in je huis. Maar het breiwerkje is toch wel de topper! Wat een ragfijn werkje, met liefde begonnen door je moeder..gewoon zo laten..niet afmaken, niet uithalen.. Zo is het mooi!
BeantwoordenVerwijderenSterkte de komende weken! Lieve groet, Corine(THUIS)
Heftig heftig......ik weet het nog goed 18 jaar geleden konden wij het huis gaan leegmaken van paps en mams......zo moeilijk je hele leven gaat aan je voorbij......de zolder vond ik het ergst...mijn hele jeugd lag daar......en sindsdien zit ie nog steeds in dozen in de schuur......ik heb er nooit meer nagekeken...raar he??..maar weggooien ho maar !!...je meis het leven is niet makkelijk......maar wel leuk toch ???.......sterkte met alles !!....liefs van mij....xxx
BeantwoordenVerwijderenOch lieve meis, schrijf het maar van je af. Afscheid nemen is zo moeilijk, maar het is ook goed als je straks weer een stukje afsluiten kan.
BeantwoordenVerwijderenWat fijn dat jullie samen nog een keer door het ouderlijk huis zijn gelopen en nog wat dierbare spulletjes hebben meegenomen.
Sterkte voor de komende tijd.
Lieve groet, Mea
Laatste loodjes voor het dreamteam, daarna uit handen geven (en loslaten) en zo komt het met jouw nek vast weer helemaal goed. Sterkte de komende weken voor jou & zus. Liefs, Colin
BeantwoordenVerwijderenWat goed dat je er over kunt schrijven, het is toch wel belangrijk hé. Zo'n gebeurtenis heeft meer impact op ons leven dan we denken.
BeantwoordenVerwijderenLiefs en knuffel Liliane
Ja Margot, soms hangt niet alleen op je schouders maar gaat het er ook in zitten, je hoeft niet alles alleen te dragen lees ik.
BeantwoordenVerwijderenMooie dingen heb je gevonden, mooie, echte herinneringen, koester ze, want ze worden steeds waardevoller.
Sterkte,
Liefs
Tanja
O wat zal dat moeilijk zijn/geweest zijn! Je ouders wegbrengen is verschrikkelijk maar wat fijn dat ze samen zijn gegaan. Ik heb langgeleden in een tehuis gewerkt en daar was een echtpaar, 60 jaar getrouwd, altijd samen en ineens was de 1 te slecht en moest naar een ander tehuis met meer begeleiding. Hartverschurend was het, voor de familie in de 1e plaats maar zelfs voor ons als personeel. Tot op de dag van vandaag zie ik nog het huilende gezicht van die vrouw voor me.. Maar goed, bij jullie konden ze samen gaan en dat is fijn en dat huis... tja... dat moet op een gegeven moment leeg maar als dat dan je ouderlijk huis is dan liggen daar wel heel veel herinneringen maar 1 ding moet je niet vergeten... herinneringen zitten ook in je hoofd en daar heb je geen huis voor nodig, gelukkig maar... pff is kan ook geen korte berichtjes maken he... weet je trouwens dat wij uit hetzelfde bouwjaar zijn ;-) sterkte de komende tijd maar dat gaat echt wel goed komen, vertrouw daar maar op!
BeantwoordenVerwijderenPfff ik ken dat gevoel.
BeantwoordenVerwijderenLoslaten is zo ontzettend moeilijk.
Gelukkig kunnen jullie dat samen doen ...
Mooie spulletjes heb je nog gevonden.
Sterkte de komende tijd !!!
Groetjezz lfs mij
Van uitstel komt afstel zeggen ze. Maar jullie hebben nu toch de stap moeten zetten. De tijd was rijp zeg maar. Gelukkig heb je nog iets dierbaars gevonden.
BeantwoordenVerwijderenHeel veel sterkte hoor.
Liefs
Hermine
Lieve Margot,
BeantwoordenVerwijderenHet komt mij zó bekend voor,ik weet waar jij het over hebt...
Maar hoe moeilijk het ook allemaal is....
wees maar blij dat het in goede harmonie geregeld verloopt, want is dat niet het geval.....
Dan wordt alles nóg moeilijker en dat vreet pas echt aan de mens van goede wil.
Maar dat schijnt mensen met verkeerde bedoelingen en hebzucht niet te raken.
De spulletjes die jij uit het ouderlijk huis gered hebt zullen grote emotionele waarden voor jou hebben en daarom heb jij die meegenomen.
Knap van je Margot dat jij er een post van gemaakt hebt, het van je afschrijven lucht op en het is goed voor de verwerking in moeilijke tijden waarin zaken geregeld moeten worden die je niet uit kan blijven stellen.
Je gevoelens,emoties en verdrietige momenten kan je niet weg blijven stoppen......het zal bij ieder normaal mens eens opbreken....
Wil jullie veel sterkte wensen.
Liefs,
Ger
Hoi Margot, tjee ik kan me voorstellen dat je in een emotionele rollercoaster gezeten hebt/zit! Dan mag je hier best wel eventjes langskomen om over je nekzenuw te klagen:-)
BeantwoordenVerwijderenWel een hele bijzondere vondst vind ik, zo'n breiwerkje wat door de handen van je moeder is gegaan en wat ze om de een of andere reden aan de kant heeft gelegd om het vervolgens niet meer af te maken... hoe persoonlijk kan een stukje 'brocante' worden? Koester het maar!!!
Volgens mij is je post ook recht vanuit het hart getikt, want het viel me op dat je het over 'ons mam' hebt. Ik ben zelf ook een brabantse en dus ook ik zeg 'ons', maar in mijn posten gebruik ik dat (bewust) niet omdat het voor anderen 'vreemd' klinkt... maar eigenlijk klinkt dat 'ge-ons' zo warm (of zou ik dat vinden omdat het zo eigen is?!)
Wie weet helpt het je om hier van je af te tikken... Ik wens jou en je familie veel liefde en kracht toe in deze roerige tijd en hoop dat jullie het voor jullie gevoel mooi kunnen afsluiten! Groetjes Judith
Pfft dat zal niet meevallen. Verstandig dat jullie een bedrijf ingeschakeld hebben en het geheel netjes en vlot afhandelen. Zal wel raar zijn en pijn doen, maar ws kan je daarna ook zeggen 'het is goed zo'.
BeantwoordenVerwijderenSterkte!
Oh ja, dit is heel herkenbaar. Mijn schoonouders gingen ook vrij snel na elkaar naar het verzorgingstehuis. En dan worden ze wel verzorgd, maar begint het grote zorgen eigenlijk pas echt. Sterkte.
BeantwoordenVerwijderenZwaar en mooi dat jullie het samen kunnen doen. En goed dat je er zo'n mooie en herkenbare post ervan hebt gemaakt, sterkte en lieve groet
BeantwoordenVerwijderenIk hoor het al jou schouders doen zeer door,kan ik er wat aan doen, Zo noemde mijn yoga leraar dat.Schijnen veel vrouwen last van te hebben.Zwaar om het huis leeg te maken. Ik wens jullie sterkte. liefs Leni
BeantwoordenVerwijderenWat zal dat een trip through memeorylane voor jullie geweest zijn! Lijkt me heel raar.... Wel mooie en lieve dingen aan overgehouden dus?
BeantwoordenVerwijderenWat een overgang lijkt me dat, zeker als je beide ouders tegelijk naar een verzorgingshuis gaan, jullie hebben er goed aan gedaan een derde in de arm te nemen die bekijkt alles meer objectiev.
BeantwoordenVerwijderenMijn vader is 7 jr. geleden helaas veelste jong overleden,hij was 6 jr. jonger dan mijn moeder, maar ik moet zeggen Zij heeft het op haar 82ste allemaal goed geregeld, soms moet ik wel lachen omdat ze lege laatjes in huis heeft, maar ze vind het een verschrikelijk idee dat ik helemaal uit Zweden moet komen op alles op te ruimen. Waar oudemensjes niet allemaal aan denken.
Sterkte lieverd met je nek, Yoga schijnt te helpen ♥ kram
Hoi,
BeantwoordenVerwijderenik vind de boekjes ook erg leuk.
groetjes Conny