Even terug...

Ten eerste wil ik Colinda van "bij Guusje thuis" even laten weten dat ik niet op haar blog kan komen, en ik ben zooo nieuwsgierig!!!

Tja, daar zit je dan, kijkt naar buiten en denkt: Dit wil ik niet!!!!!
Vies en nat, stormachtig en herfstachtig. En dan hebben wij nog 11 dagen ZOMERVAKANTIE!!!
De kids hangen op de bank Alice in Wonderland te kijken (daar schijnt wel de zon) en ik geef ze groot gelijk.
Ik ben de bloggen een beetje aan het doorlezen, maar de een is al aan het haken, de volgende is gezellige binnenhoekjes aan het creëeren en daar verschijnen de eerste paddestoelen alweer...(bij ons ook hoor).
Maar ik wil de zon bovenop mijn (bijna) blote lijf en een roseetje bij de zwemvijver waar de kids heerlijk in ravotten (doen ze bij dit weer trouwens ook gerust hoor, kanjers hè), spaghetti buiten eten op het nieuwe tafellaken bij zuslief met eventueel een rood wijntje, sorry Lynda, de reuk van gemaaid gras in mijn neusgaten enz. enz.
Maar de realiteit is anders, en dus....

Terug naar Italië:
Na 3 dagen kilometersvreten in Rome, geweldig, waren we toe aan rust.
Zaterdag richting Sienna gereden en bij "onze" agrturismo aangekomen.


We zaten echt in de middle of nowhere, en dat was precies wat we wilden.
Lekker zwembad en relaxen maar.
Bovenop de berg, waar wij dus onder zaten, was een klein dorpje en daar had je alles wat je nodig had: brood, vlees en restaurantjes.
Zondags een grote bbque, met de lokalen en een valse zanger erbij. Supergezellig!!!




De supermarkt was wat verder rijden, maar dat was 1x in de week inslaan, en verder niet meer komen. Thuis is het ook geen hobby van me, dus op vakantie zeker niet.
s'Morgens ging manlief, na soms gemountainbiked te hebben, mijn kanjer, met de kids vers brood halen en een ijsco eten en zelf een echte italiaanse espresso bij het krantje drinken.


Komt het vakantiegevoel al een beetje bij jullie terug??

De eerste week zaten er ook wat andere nederlanders met net zulke lieve kids als wij, dus dat was gezellig.
Veel boeken kunnen lezen bij een heerlijke temperatuur, ook al was het kouder dan anders en soms ook bewolkt.
De tweede week werd anders.
Een invasie engelsen.
Dit wisten we al van tevoren, want er zouden er twee trouwen daar, en dit was ons meegedeeld, nadat we natuurlijk geboekt en betaald hadden.
De club was duidelijk verdeeld in 2 groepen:
De "Eastender types", s'morgens aan het bier en veel, veel roken, met muziek bij het zwembad, en daarnaast de nette en modebewuste Londen types, die niemand tot last wilde zijn. Dit was de familie en kennissenkring van de bruid.
Na een paar dagen dit meegemaakt te hebben waren er andere gasten, wij echt niet, die geklaagd hadden en de muziek werd al zachter en de blikken wat aardiger.
We werden zelfs uitgenodigd voor de vrijgezellenavonden, maar hebben dit gelukkig aan ons voorbij laten gaan.
De trouwdag zelf was een prachtige, zonnige dag en alle engelsen waren ook omgeslagen naar een net,respectvol en ordelijk gezelschap.
De bruid was prachtig en alles was op elkaar afgestemd. De bruidegom was zenuwachtig en de bruidsmeisjes sfeervol en rustig.


s'Avonds hadden ze feest "by the swimmingpool" en dit was heel sfeervol met veel lichtjes en kaarsjes en gezellige muziek.
Daar waren de andere gasten ook voor uitgenodigd en hier hebben we nog een gezellig drankje gepakt.
De volgende dag was alles weer netjes opgeruimd, maar ook erg slecht weer. Voor de lui met katers ideaal nauurlijk, voor ons wat minder.
Vrijdag hebben we samen met de engelsen nog een heel gezellige dag aan het zwembad gehad.
Er bleken een aantal juffen bij te zijn, die het leuk vonden om spelletjes te verzinnen met de kids.
Oké, ze waren een beetje grof in de mond, maar de kids vonden het geweldig.

Zaterdag gingen we weer naar huis waar het toen nog heerlijk weer was.
Toen nog wel....

Maar nu weer terug naar de realiteit.
Ik denk dat ik maar mijn fotoboeken van de vakantie ga samenstellen, dan blijf ik nog even hangen in de ZOMERVAKANTIE....
Ik ben namelijk nog niet klaar voor de herfst, en mijn tenen willen ook nog niet in de sokken en laarzen.
En ik luister altijd goed naar mijn poezelige, bruine maatjes.....37.

Tot zons....ziens...
Groetjes,