Pruimentijd...

Ik ben trots, trots op....mezelf.
Waarom.
Oh, voor velen onder jullie misschien om heel iets gewoons, maar ik heb het voor de eerste keer gedaan.
Wat? Het? Ja, het.
Zoals jullie meteen begrepen: Pruimenjam gemaakt natuurlijk.....

Begin:
Toen wij met project 368 begonnen, zouden er 3 fruitbomen moeten verdwijnen, waaronder een pruimenboom.
Maar, natuurliefhebber die ik ben, heb ik de pruimenboom kunnen redden van de kettingzaag.
De pruimenboom kon zijn geluk niet op en verwelkomde ons na de vakantie met takken vol met pruimen, als eieren zo groot..... eitjes dan
Nou staat deze boom al 15 jaar in onze tuin en heeft al heel wat vruchten gegeven, alleen pruimen natuurlijk, maar ik deed er niet veel mee. Af en toe een opeten of wat weggeven, maar over het algemeen, lieten we de natuur zijn gang gaan, en zo ook het rottingsproces, ahum...

Maar, uit dankbaarheid dacht ik nu toch maar eens iets met deze vruchtenbommem te doen: Nee, niet opsturen naar de medebloggers die poepproblemen hebben, maar.... jam maken dus: speciale suiker en gelei bij de buurtsuper gescoord, en aan de gang.
De eerste lading eergisteren gekookt, met aanwijzing van manlief, de bemoeial:"niet teveel suiker hoor, is niet goed". Net of hij ooit jam heeft gemaakt, maar omdat ik zo'n welwillend en gehoorzaam vrouwtje ben, deed ik het toch. Gevolg, een zure hap.

En 1 tip: de potten goed uitkoken, want één pot jam smaakte nog naar rode kool, en dat is niet lekker, meteen door het riool gespoeld natuurlijk.
Maar nu is manlief weg en heb ik een tweede lading gemaakt. Heerlijk zoet en de potten zijn fris en fruitig.




Ja, ik ben trots op mezelf, zeker omdat ik geen keukenprinses ben, maar ik denk dat de vakantie mij en de pruimenboom goed heeft gedaan.
De rest van de italiaanse vakantie volgt een andere keer.
Tot in de pruimentijd.

P.S. Hier nog een andere fotocollage van mijn keuken, omdat ik veel roodtinten hierin heb, en dat goed combineert met de pruimenvlekken....