Verjaardagsbeurs...

Gezellig zeg...op mijn eigenste verjaardag, tussen allemaal mooie kleren vertoeven...een hele dag lang....mmmmm.
Sjuustum: gisteren kwam er bij mij weer een jaartje bij, en ging ik samen met mij dinnetjes naar de Modefabriek in A'dam.
Het kwam nu eenmaal zo uit, en je moet dan van de nood een deugd maken.
Het zit namelijk zo: Vriendin heeft hele leuke kledingzaak in Oosterhout, en daar help ik ook weleens, heeeel af en toe. En nu gingen we samen dus naar de beurs, om vooronderzoek te doen natuurlijk, maar vooral ook om mensen te kijken...heerlijk...commentaar te leveren, en deze keer dus ook om mijn verjaardag te vieren...
Oja, ook even manlief checken, want die moest daar ook werken...bijzaak hoor.
Mijn ene vriendin heeft dus de winkel, andere vriendin werkt bij haar en de derde werkt bij man van eerstgenoemde...maar...ze hebben allemaal 23 jaar geleden bij mij in de kulerezaak (kledingwinkel) gewerkt. Dus, we kennen elkaar echt heul goed en lang..=...gegarendeerd gezellig...

lekker wazig hè...incognito zo...of kwam het van de alcohol!?!?...

Natuurlijk moest ik wel tracteren, en heb dit in de vorm van een glaasje bubbels gedaan...het was al 3 uur geweest hoor....

Maar, hier kan niet alles zomaar zijn gang gaan hè....
Zondag kreeg zoonlief koorts...ja hoor, de januarigriep...
Ik zag mijn gezellige dag weer aan mij voorbijgaan, en liet mijn toen nog een jaartje jongere hersenen eens goed kraken.
Maandagochtend komt mijn hulp altijd, dus de ochtend kon er al opgepast worden...
Dochterlief had maar een paar uurtjes les, maar was errug (ahum) moe, want ze had zondag al de hele dag op de modefabriek geholpen bij manlief...12 uur in de running, kinderarbeid is er niets bij...maar ze vond het geweldig (ook de vergoeding natuurlijk...)
Ik, zo gemeen/slim als ik ben, zei tegen haar dat ze wel wat pips rond haar neusje was, en...ja hoor...of ze de volgende dag niet thuis wilde blijven.
Na 1 nanaoseconde kwam natuurlijk HET ja-woord...
Ik kon regelen dat ik met iemand anders al op tijd terug kon rijden, dus ze zou maar 3 uurtjes  voor broertje te hoeven zorgen...Oké....so far, so good....
Volgende ochtend alles geregeld, maar teleurgesteld vertrokken, omdat kids mijn verjaardag vergeten schenen te zijn...grrr...
Op beurs aangekomen, blijkt ook nog eens terugnaarhuischauffeuse ziek te zijn, dus, het zou toch wat later worden...pech...hadden ze mijn verjaardag maar niet moeten vergeten...
Manlief hier ook nog even over aan gesproken natuurlijk, het zijn toch ook zijn kids,en na felicitatie telefoontje van zuslief, met gekscherende sneer, dat het toch belachelijk was, dat ik mijn kids alleen thuis liet zitten...haha... toch lekker op pad gegaan.
Om de twee uur gecontact met thuisfront.Uiteindelijk was ik pas om 18.30 uur thuis...via Mac.D.(echt feesteten!!!...)en kon wel janken...
Waarom???? Schuldgevoel!!!
Nee, niet omdat ik weg was, maar omdat ik verkeerd over mijn bloedjes gedacht had....
Ze waren het niet vergeten:
Heel het huis was versierd, ballonnen en slingers, ze hadden zelf een overheerlijke appeltaart gebakken, en de reuk kwam me tegemoet, en de cadeaus waren te lief voor woorden...dus bij deze:

Nee, ik krijg geen 10 snelbruiners, maar mag ergens anders lekker bruinen en opwarmen...helpt altijd goed tegen mijn winterdipje...ook al heb ik daar dit jaar (gelukkig) geen last van...ik ga toch...

En ja...IK krijg mijn eigenste I-pad, maar moet dus nog even wachten....en daar ben ik heul goed in hoor!!!

Een rondje van dochterlief...samen op terrasje dus... en van zoonlief mag ik iets uitzoeken bij Douglass...

Als dank voor dit alles, en als goedmakertjes natuurlijk, heb ik ze eerst bijna doodgeknuffeld, en zitten ze nu nog in hun pyjamaas "ziek"thuis" te wezen.
De appeltaart wordt straks genuttigd, hebben ze meteen wat vitamines naar binnen gewerkt, haha....
Maar ik ga vandaag weer verder met plassen/lijnen...want dat is er gisteren natuurlijk bij in geschoten...
Maar wat ben ik trots op mijn koters...ja, dit was het allermooiste cadeau....

Voor jullie allemaal een verjaardagszoen....smak...
Ik ga nog even van mijn zieke kinderen genieten...
Margot...