Feestvreugde???

Eindelijk is het dan zover.

Eindelijk tijd om weer eens iets aan mijn blog te doen.

Na alle , leuke, hectiek van vorige week, dacht ik het nu wat rustiger te hebben.

Dus niet.

Een gecaterd feest is veel simpeler te regelen, dan een kinderfuif met toeters en bellen.

Ook was ik even vergeten dat niet alleen zoonlief morgen zijn spreekbeurt (over geld, heeft moeders geen verstand van, weet echt alleen hoe ze het moet uitgeven, maar wordt dan zo'n verrekte korte spreekbeurt) moet doen .(vaders had het verzonnen en zou hem meehelpen, maar toen was projest 367 nog niet in de picture en 368 nog niet in de planning en liep project 366 (( Nieuw pand voor de zaak, al 4 jaar mee bezig, wordt prachtig)) nog volgens planning. Maar de laatste loodjes schieten vaak net de verkeerde kant uit, dus bij hem ook veel gestress en dan moet ik mijn mond houden, want ik kan lekker thuis stressen en een spreekbeurtje extra stelt niet veel voor, toch?? Hoezo, alles komt tegelijk). Maar ook dochterlief dinsdag de hare moet presenteren (D-Day, ook zo'n opbeurend onderwerp), samen met haar vriendin, waarmee ze ook de fuif houdt.

Picture this:

Twee slome pubers, die je bij alles een extra "duracelletje" moet geven, om ze op gang te houden, en toch gestressed zijn voor fuif en spreekbeurt, maar zelf niet meer kunnen overzien waar ze moet beginnen en zeker niet zien, waar het moet eindigen.

2 Moeders, die van hot naar her lopen, rennen, om huis en haard op orde te houden en een junglelook te laten krijgen (is in mijn hoofd al een groot oerwoud), powerpointpresentaties die constant aangepast moeten worden en waar ze het dan weer niet mee eens zijn, vanalles kwijt natuurlijk, maar toch willen ze gewoon nog gezellig afspreken met anderen, lekker gaan tennissen en of er twee vriendinnen na de fuif mogen blijven slapen. GRRRRR...

Of ze de voorstelling al uit hun hoofd kennen, of enigszins een deel ervan (moeders, deze dus, heeft namelijk 34 bladzijde werkstuk, met foto's ,in elkaar gezet. Twee weken mee bezig geweest, maar we hebben hier al een 9,5 voor. Had een 10 moeten zijn, maar er zaten wat spelfouten in. Tja, wat denkt hij wel niet, werkstuk van 2 dyslectische meiden!!! O nee, ik had het geschreven, sorry). Maar nee dus, de achtergrondkleur van ppoint is belangrijker.

En dan de fuif nog!!

Gaat het regenen of niet???

Palmbomen in de garage zijn toch anders als buiten in de zon.

Garage is nog één puinhoop en zie door de bomen het bos niet meer, als ik dit nou in de garage zet, ben ik in één keer klaar, natuurlijk.

Tja, waarom zit ik dan nu toch achter de computer, wat denk je:

Om even mijn frustraties met jullie te delen,natuurlijk.

Ik probeer over ons geweldige feest van vorige week te schrijven, maar eerst moest dit er even uit. Is dit postnatale of prenatale stress??

Laten we het maar in het midden houden.

Ik begon echt met het goede voornemen voor een feestelijk stukje, maar dat houden jullie nog even tegoed.

Mijn gedachten zijn nu bij "Geld, Jungle en D-day".

Tja, daar wordt je dus echt niet vrolijk van en ook niet als ik naar buiten kijk.

En ook niet na de verkiezingsgang van gisteren en ook niet van een lekkend houthok en ook niet van "As the world turns", en ook niet van de Pfaffs en ook niet van schijtende duiven, en ook niet van een volgeladen strijkmand (zet ik dadelijk gewoon weer in de kast), en ook niet van....

Maar er zijn dingen waar ik nu wel vrolijk van wordt:

Ik ga eerst weer vrolijk worden en dan krijgen jullie een verslag van de echte feestvreugde, met uitroeptekens!!!

Groetjes,

Margot.