Natte mannen...

Zit ik hier rustig te bloggen, in pyjama, ja het is 12.00 uur en ik ben niet ziek, komen er twee mannen aan, voor project 368.

Niet voorzien, ja het project wel, maar niet dat er vandaag iemand voor zou komen.

Even terugschakelen.

Ik loop nog zo rond, omdat de kids vandaag een (studie)vrije dag hebben.

Kwam heel goed uit, want zoonlief had het weekend voetbalkamp.

Natuurlijk laat naar bed en vroeg eruit ("het was elke avond 4 uur mam, echt waar"), en gezond eten zat er ook niet in, dus fit van de vitamines was hij ook niet.

Gisterenmiddag vlug opgehaald, want wij hadden nog een leuk uitje en de kids mochten ook mee.

Hij zag zijn bed, maar mocht er niet in, oooohhhh...

Omkleden, auto in, bocht om, en.... slapen natuurlijk.

Hij heeft het tot 22.00 uur volgehouden, wakker, met dank van pap en mam, en kon toen heerlijk naar bed.

Nu dus met z'n drieën lekker relaxen op maandagmorgen.

Zowaar een vakantiegevoel. Zeker met het vooruitzicht van het goede weer, Check....

Voordat er woensdag met project 368 begonnen wordt, vond ik het ook wel heerlijk, even nog geen vreemde mannen om me heen, en er puur natuur uizien.

Komen er dus 2 om de hoek. Checken!!! hoe ze woensdag moeten beginnen.

Nou ja, de komende 3 weken ben ik er zoet mee, dus ze zullen me niet altijd even bevallig aantreffen en moeten me maar nemen zoals ik ben (niet letterlijk natuurlijk, bah, wat denken jullie wel niet!!!).

Oja, project 368: een zwemvijver met 2 terrassen, de tuin omgooien, ophogen, planten eruit, pas in oktober planten erin( het wordt dus een kale bedoening, extra zwempak aan voor de inkijkers), nieuw schuurtje erin, glijbaan eraf en een heel groot gat graven dus, voor het uiteindelijke genot: Kids en manlief zwemmen, moeders aan haar roseetje.

Dit was echt een droom van manlief. Van mij hoefde het niet zo, en zeker omdat er 500 meter verderop een openbaar zwembad is.

Hier kom ik ook nooit, maar de kids worden groter en kunnen daar straks zelf naartoe.

Maar, dit grasveld, waar het project dus komt, gebruiken we zelf niet veel, alleen om te maaien.

En het wordt geen zwembad, maar een zwemvijver. Bijna geen onderhoud en hartstikke gezellig.

Dit laatste waren mijn mans argumenten dus.

Oké. ik heb me ermee verzoend en ben ook blij als het zover is, dat genieten met een roseetje dus.

Intussen zijn de mannen weer de andere richting de hoek om, weg dus, en kids hebben er zelfs niets van gemerkt.

Ik ga verder met relaxen (wasmachine draait vanzelf), en me mentaal voorbereiden op 3 weken natte mannen in de wei.

Hier nog even een buitenkijkje, de veranderingen komen een andere keer aan bod.

Groetjes van een relaxte